Doet dat actieve ingrediënt eigenlijk iets?
Wij verkopen een deel van wat hier genoemd wordt
Routinae verkoopt een deel van de producten waarover hier geschreven wordt, dus lees dit zoals je het oordeel van elke winkel over de eigen schappen zou lezen. Waar we denken dat een goedkoper product hetzelfde doet, zeggen we dat, en waar de onderbouwing dun is, zeggen we dat ook. Onze inkoopmaatstaf is openbaar, zodat je het argument ertegen kunt houden.
Op een fles staat Centella. Op een andere staat Vitamin. Een derde heeft een getal in de naam. Alle drie vertellen ze je wat de marketingafdeling op de voorkant heeft gezet, en geen van drieën vertelt je hoeveel ervan erin zit.
De informatie die je wilt, staat op de achterkant, staat daar wettelijk verplicht, en is in ongeveer twintig seconden te lezen zodra je de ene regel kent die haar bepaalt.
De ingrediëntenlijst is het enige gereguleerde deel van de verpakking
De EU-wetgeving verplicht dat de ingrediënten van een cosmetisch product worden vermeld in aflopende volgorde van gewicht, met gestandaardiseerde internationale namen, zodat dezelfde stof op een Koreaanse fles hetzelfde heet als op een Franse. Daarom staat er aqua op een etiket en niet water, en daarom is de lijst überhaupt bruikbaar.
Er is één enorme beperking, en al het andere in dit artikel volgt daaruit: de aflopende volgorde hoeft alleen te gelden boven één procent. Alles wat in minder dan één procent aanwezig is, mag in elke volgorde worden vermeld die de fabrikant uitkomt.
De bovenkant van de lijst is dus echte informatie en de onderkant is in wezen ongeordend. Wat je in werkelijkheid leest, is: deze dingen, in deze volgorde, tot ongeveer één procent — en daarna al het overige, gerangschikt zoals het uitkomt.
Waar de grens van één procent meestal ligt
Je kunt de grens niet zien, maar je kunt hem schatten. Hij ligt bij, of net na, het eerste conserveermiddel of het eerste verdikkingsmiddel — namen als phenoxyethanol, ethylhexylglycerin, carbomer, xanthan gum, of de -eths en -ates die dingen stabiliseren. Die worden vrijwel altijd ruim onder één procent gebruikt. Alles daaronder zit in de ongeordende zone.
Dat geeft je de test van twintig seconden. Zoek het hoofdingrediënt van de voorkant van de fles op. Staat het boven die grens of eronder? Staat het eronder, dan zegt de positie je niets, want het kan op 0,9 procent zitten of op 0,0001 procent en het etiket zou er in beide gevallen identiek uitzien.
Drie dingen die als bewijs tellen, en één die dat niet doet
Een getal dat op de ingrediëntenlijst zelf staat. Sommige Koreaanse merken drukken de concentratie naast het ingrediënt af in delen per miljoen, wat ongebruikelijk is en beloning verdient. Op de lijst van het Purito Seoul centella serum dat wij verkopen staat 34.860 ppm, wat net onder de drieënhalf procent is — niet op de doos, waar iedereen alles kan afdrukken, maar in het gereguleerde deel. Dat is het sterkste signaal dat een koper tot zijn beschikking heeft.
Een positie boven de grens van één procent. In het Anua niacinamide serum staat niacinamide op de derde plaats en tranexamic acid op de vierde, met daaronder nog twee ingrediënten voor de teint. Je weet het exacte percentage nog steeds niet, maar vier verwante ingrediënten opgestapeld dicht bij de top is een echte formule en geen decoratieve — en dat is ook waarom dit het product in deze winkel is dat het waarschijnlijkst prikt.
Een heel korte lijst. De I'm From mugwort essence heeft in totaal drie ingrediënten. De mixsoon bean essence heeft er zeven, met het gefermenteerde extract op de vierde plaats. Als er verder bijna niets in de fles zit, is er voor het hoofdingrediënt nergens om zich te verstoppen. Korte lijsten zijn de eerlijkste verpakking in deze categorie en ze fotograferen verschrikkelijk, wat vermoedelijk verklaart waarom er zo weinig van zijn.
Wat niet telt: een percentage op de voorkant van de doos. Een getal in een productnaam is de bewering van het merk over zijn eigen formule. Het maakt geen deel uit van het gereguleerde etiket en je kunt het niet controleren. De COSRX snail essence heeft 96 in de naam; snail secretion filtrate staat inderdaad op de eerste plaats van een lijst van dertien, wat daarmee strookt, maar de 96 zelf is het getal van het merk en niet iets dat je van de fles kunt aflezen. Wij verkopen het Beauty of Joseon glow serum, waarvan het merk een propolispercentage publiceert; wij hebben dat niet kunnen verifiëren aan de hand van het etiket, dus herhalen we het niet op de productpagina.
Een voorbeeld tegen ons eigen schap
De Round Lab Birch Juice cream is genoemd naar berkensap. Berkensap staat op de ingrediëntenlijst met 10.000 ppm — één procent — en staat op de achtste plaats. De naam is dus een accent, geen formule.
Is dat een schandaal? Nee. Het is een goede, eenvoudige, ongeparfumeerde crème waar veel mensen goed mee uit de voeten kunnen, en hij is ook zo geprijsd. De naam is alleen niet de reden om hem te kopen. Dat is in de meeste van deze gevallen de bruikbare conclusie: het hoofdingrediënt is vaak decoratief, en het product is vaak toch prima. Waar je jezelf tegen beschermt, is een meerprijs betalen voor de naam.
De Numbuzin No.5 is dezelfde les vanuit de andere richting. Hij wordt verkocht als vitamineserum, maar de lijst opent met lingonberry extract, niacinamide en tranexamic acid, en de ascorbic acid en zijn derivaten staan een heel eind lager. Gelezen als een vitamine C-serum zal hij teleurstellen. Gelezen als wat hij is, is het een redelijk ding om te bezitten.
Wanneer een lage positie precies goed is
Laag is niet automatisch bedrog. Sommige ingrediënten horen daar onderaan te staan.
- Retinoïden. In het Beauty of Joseon eye serum staat retinal op de achtentwintigste plaats van zesendertig ingrediënten. Dat is precies de bedoeling. Een hoge dosis rond de ogen zou een ontwerpfout zijn, geen pluspunt.
- Conserveermiddelen. Je wilt dat ze aanwezig zijn en je wilt dat ze laag staan. Een cosmetisch product op waterbasis zonder conservering is een groter probleem dan dit alles bij elkaar.
- Parfum en etherische oliën. Laag is beter. Afwezig is nog beter als je erop reageert — en dat is een verhaal apart.
- Alles met een wettelijk maximum. Verschillende actieve stoffen hebben in de EU-wetgeving een concentratielimiet, juist omdat meer niet beter is.
De eerlijke grenzen van een etiket lezen
Dit is een filter, geen oordeel. Positie is geen concentratie. Concentratie is geen afgifte — hetzelfde percentage in twee verschillende basissen gedraagt zich niet hetzelfde. En voor een aantal van de ingrediënten die de meeste flessen verkopen, is het gepubliceerde bewijs dunner dan de reputatie: snail is al tien jaar een favoriet die berust op hoe de huid daarna aanvoelt, meer dan op wat er in een studie is aangetoond, en dat zeggen we liever dan de stelligheid van het merk te lenen.
Waar het bewijs dun is, zeggen onze productpagina’s dat. Waar een getal van het merk is en niet van het etiket, zeggen we van wie het is. Dat is ons hele standpunt: lees de achterkant, wees sceptisch over de voorkant, en koop de basis in plaats van de naam.